Bedankt voor uw aanmelding!

In 1980 ben ik geopereerd aan mijn voet. Er was toen al snel duidelijk dat de arts een "fout"had gemaakt. Om dat op te lossen moest mijn enkel vastgezet worden. Aangezien ik dat te rigoreus vond heb ik dat jaren uit kunnen stellen. Het ging een aantal jaren goed maar in 1996 was het niet meer tegen te houden. Mijn huisarts adviseerde om naar dezelfde arts te gaan. Zijn opmerking: Hij zal geen tweede keer een fout maken. Maar goed, al met al ben ik toen een keer of 5 geopereerd omdat ik maar pijn bleef houden. Dezelfde arts had mijn vertrouwen niet meer na al die keren. Via de huisarts een second opinion gevraagd. Die nam contact op met de arts en met toestemming naar een ander ziekenhuis en andere arts. 5 Maanden na een operatie niet kunnen lopen (ik had een ilizarov frame) bleek dus dat de eerste arts zijn tweede fout had gemaakt, nl een zenuw geraakt. Al met al is mijn been nu 4 cm korter en heb ik distrofie.
Ik raad iedereen aan een second opinion aan te vragen. Had ik ook veel eerder moeten doen.

Bij mijn twee oudste kinderen heb ik geen sec.opinion aangevraagt na bezoek aan de orthondist, met gevolg dat er onnodig elementen werden getrokken.
Bij mijn derde kind moest er na bezoek ook weer wat kiesjes eruit.Op advies van een collega heb ik een sec.opinion aan gevraagd,met gevolg een andere behandeling,en werd er niets meer getrokken.Helaas kon ik het bij mijn twee andere kinderen niet meer terug draaien.

Ik kreeg vorig juni klachten met mijn prostaat, ik ben hiervoor naar mijn huisarts gegaan, echter zijn diagnose was dat het een prostaatontsteking zou zijn, ik werd vevolgens volgestouwd met antbioticatie,(hielp niet) vervolgens een maand later ben ik weer naar mijn huisarts gegaan, maar om dat hij met vakantie was heb ik zijn vervanger geconsulteerd, dus eigenlijk een second opinion,zijn diagnose was een "blaasontsteking" ook hij stouwde mij vol met antibioticatie, ook dat hielp niet.
Uiteindelijk bleek het prostaatkanker te zijn, met als gevolg dat ik in december geopereerd ben, mijn prostaatis verwijderd en geen erecties meer krijg, dus mijn sexuele leven kan ik wel vergeten.
Dus ben ik van mening dat er door twee artsen foute diagnose's zijn gesteld, dus heb ik te lang met de ziekte doorgelopen en had waarschijnlijk als ik eerder zou zijn geholpen mijn prostaat geheel of gedeeltelijk gered zou kunnen worden.Ik heb er emotioneel erg moeilijk mee.
Dat wilde ik even kwijt.
Martin Hensema
martinhensema@home.nl

gelukkig ben ik ook op een second opninion ingegaan,anders had ik nu blijvend invalide geweest aan mijn benen.Mijn tussenwervelschijf was helemaal verpulverd en de hernia was zover gevorderd dat ik totaal geen reflexen meer had,iets in mijzelf zei dat ik een second opinion moest laten uitvoeren,achteraf heel erg blij dat ik het gedaan heb.Artsen in Nederland wilde proberen om de ernstige hernia te verschrompelen met een naald van zo'n 20 cm!,omdat de instrumenten zgn. tekort waren,waarschijnlijk durfden ze het niet aan,omdat ik erg gezet ben.In België is het gewoon erg goed gegaan en na 3 dagen na de operatie mocht ik het ziekenhuis al lopend verlaten.Ik had er niet aan moeten denken dat dit nooit was gebeurd hier in Nederland in een stadsziekenhuis.Nu ben ik pijnvrij en alles is al gebeurd voordat ik opgeroepen werd voor de informatie bij de pijnpoli die mij die naald zou zetten.Echt ongelooflijk,hoe snel alles kan gaan.Daarom vraag altijd een second opnion aan!!!

Bij mij is ook de prostaat verwijderd.Via de uroloog kreeg ik de tip dat men een implantaat kan inbouwen.Heb ik laten doen en heb er veel plezier van.Het houdt in dat je een reservoir met vloeistof in je buik krijgt.Met leidingen is dat verbonden met een blokje wat bij mij tussen me ballen in hangt en vandaar gaan die leidingen naar je penis toe die je via het blokje op pompt en je gewoon een stijve krijgt die uren lang blijft staan.Lekker geen faalangst meer.Via het zelfde blokje waar 2 drukknoppen op zitten laat je hem ook weer leeg lopen.Het is een heerlijkheid dat het zo kan.Je moet wel 3 dagen in het ziekenhuis blijven,dat was in 2003 vanwege afstoting gevaar.Het is wel een operatie en je gaat helemaal onder narcose.Succes er mee en geniet er van als het er in zit.Groeten van joop

ik ben met moeite van de huisarts ddorrgestuurd naar een orthopedisch chirurg, heeft mij amper onderzocht, wel foto's laten i.v.m.osteoperose, maar dat wist ik al. het hilarische is dat blijkbaar dat is verminderd terwijl ik alondrinezuur(troep)niet meer slik. maar verder is er niet gekeken waar mijn vele pijn vandaan komt, het zal wel weer van de fybromalagie komen, ja daar gooien artsen het graag op, net als de pijn op mijn borst waar ik toch inmiddels voor ben gedotterd, eigenlijk ook te niet serieus genomen door huisarts en cardiologen. nu wou ik een secondopinion maar... dan moet je dat aan je huisarts vragen of aan je specialist. en dat is nu net het probleem weg 2e kans. kort nadat ik bij de specialist was, ging ik naar de huisarts, wat zegt deze tot mijn grote verbazing"ik ken iemand die nog meer pijn heeft dan jij"en daar moet je het maar mee doen hun weten het niet en zak dan maar in de ..... leve de gezondheidszorg waar je veel voor betaald. als hun het niet weten dan stel jij je gewoon aan, als artsen nu eens leren luisteren, en dan hoorde ik vanmiddag op tv nog patienten worden steeds mondiger nu bij zulke situaties klap ik totaal dicht, en weet niet wat ik hiermee moet, en dan mag je ook nog niet deprie worden en boos.