Levensloop blijft heet hangijzer bij politiek en economen

Versoepeling van opname en samensmelting of het laten verdwijnen van de concurrerende spaarloonregeling moeten de levensloop populair maken.

Werknemers kunnen maximaal 12% van hun brutoloon wegzetten tegen aantrekkelijke voorwaarden. Dit geld kunnen ze later opnemen wanneer het hen uitkomt, bijvoorbeeld bij een lang verlof of als overbrugging naar het pensioen toe. Veel animo is er niet voor; in 2006 is voor bijna een miljard euro gespaard en dat saldo blijft ver achter bij de bedoeling van de regering. Slechts één op de 20 werknemers maakt gebruik van de levensloop.

Het spaarloon is wat dat betreft altijd veel populairder geweest bij werknemers. Daar kon jaarlijks maximaal 613 euro bruto opzij worden gezet om er na vier jaar netto iets leuks mee te gaan doen. Op nadrukkelijk verzoek van de VVD is het spaarloon blijven bestaan toen de levensloop op 1 januari 2006 werd ingevoerd, al mogen werknemers niet met beide regelingen sparen. Voorname economen pleiten er nu voor om die tweedeling af te kappen; het spaarloon moet definitief plaatsmaken voor de levensloopregeling.

Andere economen en politici willen de levensloop juist aantrekkelijker maken door de opname te versoepelen. Zo zouden mensen ook geld mogen opnemen wanneer ze werkloos zijn of arbeidsongeschikt raken, om een uitkering aan te vullen. Anderen pleiten ervoor dat opgepot geld uit de levensloop ook nadat de werknemer 65 jaar is geworden mag vrijkomen. Verder wordt er voor gepleit om ook zelfstandigen de mogelijkheid geven om deel te nemen. En de maximale procentuele inleg zou per sector moeten verschillen.

Zo blijft de levensloop een heet hangijzer, alleen nog niet bij de doelgroep.