Vergrijzing echt een probleem?

De toekomst bekijkt het IMF louter vanuit een financiële bril. De hoogte van de staatschuld is belangrijk, de mate van economische groei en hoeveel mensen zijn er aan de slag of werkloos. Wat betreft de economische groei zit het nog wel snor, dit jaar 2,3 procent, in 2009 1,8 procent. We doen het beter dan het gemiddelde van Europa. De staatschuld, daar moeten we meer werk van maken.

Het advies van het IMF gaat dan ook voornamelijk over hoe we ons in Nederland voorbereiden op de komende vergrijzing. Het IMF heeft wel wat suggesties: Vrouwen zouden met belastingprikkels gestimuleerd moeten worden meer uren te werken. De belasting moet ook 57-plussers stimuleren langer door te werken. Uiteraard moet de pensioenleeftijd omhoog naar 67 jaar, de hypotheekrenteaftrek afgeschaft, de ontslagbescherming moet aangepakt en een uitkering van de WW moet minder lang duren. De adviezen zijn goedbedoeld en kunnen op de stapel van alle andere goed bedoelde adviezen die gesneuveld zijn in het politieke krachtenveld.

Het nadeel van alle suggesties, adviezen een aanbevelingen is dat de basis waarop ze rusten minder gelijkluidend is dan de voorgedragen oplossingen. Hebben we wel echt een vergrijzingsprobleem, welke problemen mogen we nu echt in de toekomst verwachten en zijn de voorgedragen adviezen niet nog draconischer dan de gevolgen van de vergrijzing die naast een aantal negatieve effecten toch ook positieve elementen kent. Zo groeit de groep 65-plussers hard, maar geven ze ook vele malen meer uit dan de vorige generatie ouderen. Ze bezitten meer, hebben meer inkomen en schuwen het uitgeven niet. Ons commentaar zou zijn: analyseer het problemen eerst eens grondig, dan kunnen we vervolgens beoordelen of er wel een probleem is, of juist een kans.