Om dan toch maar met het minpuntje te beginnen: er zijn minder oudere vrijwilligers. Tot 2002 nam het aantal geleidelijk toe. Vanaf 2002 daalt het aantal vrijwilligers van 65 jaar en ouder die onbetaald werk verrichten voor een instelling of vereniging gestaag. De daling doet zich voornamelijk voor bij ouderen die geen lid zijn van een kerkgenootschap.

Verder is het louter positief nieuws, de arbeidsdeelname van 55 tot 64-jarigen neemt toe, van 43,3 procent in 2003 naar 46,7 procent in 2006. De koopkracht van ouderen stijgt jaar op jaar sinds het midden van de jaren negentig. Het aantal arme ouderen was al lager dan het gemiddelde van de Nederlandse bevolking, maar neemt nog steeds verder af. Er zijn meer woningen beschikbaar met thuiszorg op afroep. Het aantal woningen steeg van 101 duizend in 2002 naar 129 duizend in 2006. We bewegen steeds meer, momenteel (2005) beweegt van alle 65-plussers 52 procent tenminste vijf maal per week een half uur gematigd intensief. Dat is tien procent meer dan in 2000.

Kortom in het door het SCP gepresenteerde rapport meldt zij staatssecretaris Bussemaker van Volksgezondheid dat de leefomstandigheden volgens de leefsituatieindex gestegen is. Toch is het alleen de groep 65 tot 74-jarigen die net zo gelukkig is als die groep tien jaar geleden was, 86 procent. Het aantal gelukkige 55-64-jarige daalde van 88 procent naar 85 procent, net als het aantal 75-plussers , daar daalde het aandeel gelukkige van 82 procent naar 77 procent. Het lijkt er bijna op dat het ons wel goed gaat, maar dat we het nog niet helemaal door hebben.