Het woodstock gevoel van... Mart Smeets

Het woodstockgevoel van... presentator en schrijver Mart Smeets (62)

Wie was u tijdens Woodstock?
“Ik was basketballer, had net mijn arm gebroken en werkte hard om terug te komen. Basketbal was toen een puur Amerikaanse sport en ik was erg geïnteresseerd in het Amerikaanse sociale en culturele leven. In Nederland dachten mensen dat alleen The Beatles en The Stones belangrijk waren. Maar ik kocht al Amerikaanse muziek. Ik wist wie Country Joe & the Fish waren. Ik wist wie Jimi Hendrix was. Ik leefde heel erg in die cultuur.”

Hoe belangrijk was Woodstock?
“Heel belangrijk. Als ik toen in Amerika was geweest, was ik zeker op Woodstock geweest. Met name voor de sfeer en de muziek. De teksten waren minder belangrijk, maar ik had geen bezwaar tegen love, peace and happiness. Het was lazy, lui en het was lekker. Het was vrijheid. Op Woodstock mocht álles. Een jaar later had je Kralingen, daar ging ik liftend naartoe. Daar hing dezelfde sfeer van kunnen doen wat je wilde; blowen, vrijen, je danste, je deed. Alles kon.”

Leefde Woodstock voort in uw leven?
“Toen de film een jaar later uitkwam, heb ik die met mijn basketbalploeg in bioscoop Tuschinski in Amsterdam gezien. Al blowend gingen we in een busje naar Amsterdam. Het is een prachtige film, we hebben gedanst in de bioscoop. Ik heb de film op dvd en kijk ’m nog wel eens. Niet dat ik die tijd weer opnieuw beleef als ik de film zie, zo zit ik niet in elkaar. Het is gewoon een van de sterkte tijdsbeelden uit mijn jeugd. Ik ben altijd aan de vrijheid van toen blijven hangen. Dat heb ik ook aan mijn kinderen meegegeven. Ze zijn vrij om te doen en laten wat ze willen, mits ze anderen daar natuurlijk niet mee voor de voeten lopen.”

Gunt u deze generatie een eigen Woodstock?
“Ach, zoiets bedenk je niet, het gebeurt gewoon. Het ontstónd. Mijn kinderen leven in hun tijd, zij gaan weer naar andere party’s. Woodstock was op dat moment precies goed. De wereld had het nodig.”

PlusOnline is benieuwd naar het moment waarop zich net zo vrij en uitgelaten voelde als de mensen die naar Woodstock gingen. Reageer!