Plus Top 50: Pastorale

‘Pastorale’ zet in meerdere opzichten de toon voor de verdere top van de Plus Top-50, want daarin staat opvallend veel Neerlands Glorie. In de Top-10 vinden we The Blue Diamonds, Herman van Veen en Boudewijn de Groot; in totaal koos u twaalf nummers van Nederlandse makelij, waarvan de helft Nederlandstalig.

De Plus Top-50 helt overigens over naar het tweede deel van de jaren zestig: u koos pakweg tweemaal zoveel nummers uit de periode 1965-1969, als uit 1960-1964.

Topscorer in de Plus Top-50 is Elvis Presley, met vier hits. Hij wordt gevolgd door The Beatles met drie en Edith Piaf en Cliff Richard met elk twee nummers. Winnaars van eigen bodem zijn Ramses Shaffy en The Cats, met twee nummers. En laten we Boudewijn de Groot niet vergeten, die de 8ste plaats haalde met ‘Het land van Maas en Waal’, maar ook de ‘Pastorale’ schreef.

Een topnotering in het jaar van verschijnen blijkt geen garantie voor een notering in de Plus Top-50. Vier nummers 1 haalden het niet: ‘Blume von ­Tahiti’ van Gert Timmerman (1963), ‘Waarom heb jij me laten staan’ van De Heikrekels (1967), ‘Ich bau’ dir ein Schloss’ van Heintje (1968), en ‘Je t’aime...’ van Jane Birkin en Serge Gainsbourg (1969). Behalve Heintje en Gert Timmerman zijn meer vaderlandse sterren ietwat verbleekt. Anneke Grönloh was met vijf hits vertegenwoordigd in de groslijst, Willeke Alberti en Ria Valk elk met vier, maar geen van hen haalde de laatste vijftig.

U kon ook twee stemmen uitbrengen op favorieten die niet op de groslijst van 250 stonden. U voerde een bont gezelschap op, met toppers zoals ‘Proud Mary’ van Creedence Clearwater Revival, ‘My Generation’ van The Who en ‘Wild thing’ van The Troggs, tot meer obscure nummers, zoals ‘Ring, ring, I’ve got to sing’ van Ferre Grignard en ‘Painterman’ van The Creation. Geen ervan verzamelde echter voldoende stemmen om de Plus Top-50 binnen te ­dringen.

Vaak zat er bij uw inzending een kattebelletje in de trant van: “Wat werd er toen toch veel heerlijke muziek gemaakt”, “U zadelt mij op met een onmogelijk keuze!” en “Het was weer genieten!” Dat onderstreept hoeveel plezier we nog altijd beleven aan die tot aan de nok toe gevulde schatkamer met heerlijke, baanbrekende en deels tijdloze en klassieke popmuziek uit de jaren zestig. Ach, ­eigenlijk zegt niemand het mooier dan La List zelf: ‘Ik heb je lief, zo lief’