10 redenen om Keulen te bezoeken

PlusOnline geeft u 10 redenen waarom Keulen de moeite waard is om te bezoeken.

Lange tijd gold Keulen, met z'n vele kerken en kapellen, als een heilige stad. Het hart van Keulen is de Dom, gewijd aan Petrus en Maria. De bouw startte in de 13de eeuw. Halverwege de 16de eeuw waren alleen de noordelijke zijbeuken met zeven gewelven voltooid. Daarna lag het werk 300 jaar lang stil. Pas in de 19de eeuw werd de Dom voltooid. Tijdens de Tweede -Wereldoorlog is de kerk zwaar beschadigd en nog steeds staat altijd wel een deel ervan in de steigers. Meer dan vijf miljoen bezoekers komen jaarlijks naar het imposante godshuis met zijn schatkamer vol religieuze kunst en de relikwieën van de Heilige Drie Koningen.

Keulen heeft vele musea. Bijzonder is het museum in de chocoladefabriek van Imhoff-Stollwerck op een schiereiland in de Rijn; hier kunt u de productie van cacaoboon tot verse chocola zien en ruiken. Elke bezoeker krijgt een gratis wafel met chocolade. Ook het Duft Museum van Farina (tegenover het Rathaus) en het 4711-huis (aan de Glockengasse) zijn bijzonder. In de oudste parfumfabriek ter wereld begon 300 jaar geleden de successtory van Eau de Cologne, door Johann Marina Farina zo genoemd uit liefde voor Keulen. Het reukwater moest de stank die de mensen verspreidden bedekken. Het concurrerende watertje van 4711 stamt nog uit de Franse tijd, toen alle huizen een nummer kregen.

‘Kölsch’ is het typisch Keulse bier, gebrouwen in enkele huisbrouwerijen. Er zijn verschillende soorten. Kölsch smaakt het best in een Weetschaft (kroeg) waar het door een Köbes (zo heten alle Keulse obers ) in een 0.2 liter Stange (glas) op een Kranz (een draagpalet met gaten voor de glazen) aan uw tafel wordt gebracht. U kunt ook een meter Kölsch bestellen: tien glazen op een plank met gaten. De mooiste Weetschaften vindt u in de Altstadt, de na de Tweede Wereldoorlog herbouwde oude wijk tussen Dom, Heumarkt en Rijn. Bij mooi weer op terrasjes en in Biergärten, anders binnen.

Struin voor leuke pleintjes langs de Rijn of door de stegen van de Altstadt; overal is het gemütlich. Zoekt u een bijzonder aangenaam plein, loop dan vlakbij de kerk St. Martin of vanaf de Alter Markt het Willi Ostermann plein op. De naamgever was een beroemd Keuls zanger. Het pleintje is ingesloten door kroegen en eethuisjes en volgepropt met tafels en stoeltjes. Een prachtig plekje op een zwoele avond.

‘Kölsch’ wordt gedronken (zie nummer 3) én gesproken. Twee populaire popgroepen, de Bläck Föös (naakte voeten) en De Höhner (de kippen), zingen in het Keulse dialect. Meer Keuls hoort u in het Hänneschen, een poppentheater aan de Eisenmarkt, en in theater Millowitsch (de Keulse toneelspeler en acteur Willy Millowitsch, een van de populairste naoorlogse volkshelden, zit als bronzen standbeeld voor het Hänneschen Theater).

De Sam en Moos van de Rijnstad zijn de personificaties van de Keulenaar, die te boek staat als gemoedelijk, een beetje brutaal en respectloos, maar ook heel open en communicatief. Tünnes met z'n dikke neus is simpel en menselijk, Schäl (scheel) is redelijk en verstandig. Zij zijn, in brons gegoten, te bewonderen vlakbij de St. Martinskerk. T&S zijn verantwoordelijk voor duizenden moppen en voor de Keulse filosofie die men graag met het boeddhisme vergelijkt: `Et es wie et es, et kütt wie et kütt, et hätt noch immer jot jejange’. Ofwel: ‘Het is zoals het is, het komt zoals het komt, het is nog altijd goed gegaan’.

Wilt u Keuls eten, dan is een beetje Keuls wel zo handig. Anders bestelt u nietsvermoedend een Röggelsche en een Halven Hahn en krijgt u tot uw schrik een roggebroodje met oude Hollandse Kies (kaas) en mosterd. Keulse specialiteiten zijn Bloodwoosch (bloedworst), Levverwoosch (leverworst), Rheinische Soorbrode (Sauerbraten = zoetzuur rundvlees), decke Bunne met Speck (dikke bonen met spek), Brodwoosch (braadworst), Himmel un Äd (hemel en aarde = aardappelen, appels en Flönz = bloedworst) en Rievkooche (Reibekuchen = koekjes van geraspte aardappelen). Lekkernijen die duidelijk bedoeld zijn als bodempje voor veel Kölsch. U eet echt Keuls in traditionele kroegen. En bijzonder lekker in het Haxenhaus zum Rheingarten aan de Fischmarkt.

Je komt ze overal tegen: de cafés. Het zijn geen kroegen maar Konditoreien: banketbakkerijen waar je bij een kopje koffie kunt kiezen uit tongstrelende en vreselijk dikmakende taarten en gebakjes. Merzenich (aan het begin van de Hohe Strasse) en Café Reichardt (tegenover de Dom) zijn de beroemdste. En drukste.

Keulen heeft een grote voetgangerszone en een van de grootste passagesystemen van Duitsland. De Hohe Strasse en de Schildergasse is één grote aaneenschakeling van winkels, warenhuizen en filialen van bekende merkartikelfirma’s. Op een doordeweekse dag kun je al over de hoofden lopen, maar dan moet u op zaterdag komen! Goed om te weten: zondags is alles dicht. In de Breite Strasse en Ehrenstrasse vindt u hippe boetiekjes, in de Mittelstrasse en de Pfeilstrasse exclusieve designershops. Aan het eind van de Schildergasse (aan de noordzijde van de Neumarkt) begint het labyrint van de overdekte passages.

‘Heidewitzka, Herr Kapitän, mim Möllemmer Böötsche fahre wä so jän’ (‘met het pontje naar Mülheim varen we zo graag’), luidt het lied. Helaas: dat kan niet meer. Een handvol bruggen verbinden beide oevers. De oude spoorbrug Hohenzollern-Brücke (recht op de Dom af) is verreweg mooiste. Gelukkig zijn er vele Rheindampfer die op en neer varen langs het panorama van Keulen. Bijzonder mooi is een uitstapje naar Rodenkirchen: drie kwartier stroomopwaarts, daar dan op een gezellig terrasje een uur wachten en in twintig minuten weer terugvaren. Vanaf geen enkele plek zie je het silhouet van Keulen beter dan vanaf de Rijn.