Camperreis USA, part 2: Natuurparken en kaarsrechte wegen

In de prairies van Iowa, Illinois, Idaho en Nebraska zien we af en toe een boerderij die oplicht in een flets zonnetje. Met een beetje verbeeldingskracht zie je de hardwerkende pioniers voor je, en cowboys te paard, de lasso in de hand. Het zwarte vee verspreidt zich over de duizenden vierkante kilometers goudgele vlakten van de Great Plains als stippen op een japon.

Het schept een band, zo samen op weg. Langs de kaarsrechte wegen rolt mijl na mijl onder de wielen door. Heuvel op, heuvel af, uur na uur, dag na dag. Truckdrivers maken een praatje met je als je staat te tanken, en de openingszin is steeds dezelfde: “Where are you from?” We maken foto’s van de enorme gevaartes waarmee zij op weg zijn, en drinken onze koffie. “Come on, let’s go, and hit the road again!” En verder gaat het weer... Zo’n roadtrip bevalt ons wel. Als Thelma en Louise rijden we door het landschap, luid meezingend met de lokale radio, waar ze de hele dag onvervalste country- and westernmuziek draaien.

De mooiste natuurparken van de VS bevinden zich in Colorado en Utah, op het Colorado Plateau, een gigantisch breukvlak, miljoenen jaren geleden ontstaan. Het is onmogelijk om ze allemaal te bezoeken, maar we doen een poging. We zijn vroeg uit de veren, om half zeven, als we de camper naar een viewpoint in Canyonlands National Park rijden, vlakbij de kleine camping waar we hebben overnacht. Na het nemen van een paar spectaculaire foto’s van de zonsopgang, maken we een heerlijk ontbijt klaar van warme pannenkoeken en een mok dampende koffie, terwijl de generator de verwarming op volle toeren laat branden. De achterliggende nacht was koud, en het duurt een poosje tot we weer helemaal doorgewarmd zijn. We gaan een uurtje later goedgemutst op weg.

Gisteren aan het eind van de dag bezochten we Arches NP. De rode rotsen die gisteren zo onwerkelijk in de avondgloed oplichtten, zien wij nu in de verte opdoemen als wij het Canyonlands NP uitrijden, op weg naar Capitol Reef NP. Voor geologen moet dit gebied een absoluut walhalla zijn, voor ons is het lastig te begrijpen hoe deze waanzinnige rotsformaties zijn ontstaan. Duwen en trekken van de aardkost, ja, maar hóe dan...? We verbazen ons als we dwars door het park rijden, en het ene na het andere monument bewonderen. Wat is de wereld toch waanzinnig mooi. Opvallend is de betrokkenheid en de nauwkeurigheid waarmee de verschillende staten hun landschappelijke kostbaarheden bewaren en behouden. Amerikanen beheren hun natuurschatten alsof het hun kinderen zijn. Daar kunnen wij in Europa nog een puntje aan zuigen!

Je raakt soms verzadigd van al dat moois, je kunt het niet meer opnemen...

De route kost vandaag nogal veel tijd, omdat wij over verschillende bergruggen trekken, en we komen laat en behoorlijk moe aan in Bryce Canyon NP. Hebben geen zin meer om te koken, en bestellen in de plaatselijke kroeg een grote steak, met frites en sla. Ingepakt als Eskimovrouwtjes duiken we vroeg in bed, het is bitterkoud en we zijn doodop. Morgen doen we een relaxed lummeldagje, spreken we af, als onze ogen dichtvallen.

Gisteravond heb ik bij het inparkeren op de camping in het pikkedonker een boom geraakt met het trapje van de camper. En de jongeman bij Coachmen had daar nog zo voor gewaarschuwd: altijd het trapje indoen als je gaat rijden. We laten het trapje repareren bij de plaatselijke garage, nadat we de viewpoints van Bryce vanuit alle hoeken fotografeerden. Gek is dat, op zeker moment raak je verzadigd van al dat moois, kun je even geen mooie dingen meer opnemen en wil je een beetje rust in je hoofd. Om alle indrukken te kunnen verwerken, om de film die deze reis is nog eens rustig af te spelen. ’s Avonds bij het kampvuur in Zion NP is er die gelegenheid en mijmerend, met een biertje binnen handbereik passeren de laatste dagen in mijn gedachten. We besluiten de dag met een echte film (met Hugh Grant) op de laptop. Gezegende elektriciteit.

Bekijk de foto's van Marieke en Annemarie hieronder. Gebruik de bladerknoppen om door alle foto's te bladeren.

Ook een camper naar een verhuurstation rijden?
Wilt u volgend jaar ook een camper naar een verhuurstation rijden in Amerika? Dat kan! Dit najaar verschijnt in Plus Magazine een speciale lezersaanbieding voor maart 2009. U kunt hier kenbaar maken of u belangstelling heeft voor deze aanbieding. Zo bent u als eerste op de hoogte!

• Camperreis USA, part 1: On The Road!