Rookverbod in de file

Ze stond naast me in de file. Op het eerste oog een charmante, wat oudere dame met een warrige coupe. Ze was iets te enthousiast aan de slag geweest met haar poederdoos. Blijkbaar was het erg koud in de auto, want haar hoofd kwam nauwelijks uit boven de jas met bijpassend bontkraagje. Opvallend was haar positie achter het stuur. Zij behoorde tot de categorie bestuurders die het prettig vindt om er muurvast tegen aan te zitten. Echt ontspannen ziet het er niet uit.

Haar linkerknipperlicht ging uit en ze keek mij hoopvol aan. Mevrouw wilde naar links. Met een breed armgebaar toonde ik mijn gentlemanvaardigheden, niet wetende dat ik er vervolgens ook weer gigantische spijt van zou krijgen. Ze stond nog geen minuut voor mijn neus, toen langzaam het zicht minder werd. Haar autoritueel was blijkbaar niet compleet zonder een brandende sigaret tussen de vingers. In een mum van tijd stond de auto stijf van de rook. Langzaam veranderde ze van beeld en ging ze steeds meer lijken op moeder Nel van de Veerkampjes.

Blijkbaar daalde het zuurstofgehalte beneden de kritische grens en ging haar raampje een paar centimeter naar beneden. Te laat besefte ik de consequenties die dat voor mij tot gevolg had. Binnen de kortste keren had mijn ventilator vat op haar walmen die snel mijn richting op kwamen. Als een speer draaide ik de ventilator op de ‘binnenstand’. Te laat, het kwaad was al geschied. Zonder het te willen werd ik bevangen door een mix van sigaretten en goedkope parfum. Zonder dollen, probeer je daar maar eens uit te lullen als je op weg bent naar je vrouw. ‘Nee, lieverd echt niet, voor mij in de file stond een wagen met daarin een rokende dame, die haar raampje opendraaide en ……..’, stop maar, gewoon kansloos.

Ik ga Camiel een brief schrijven. Roken in de file moet worden verboden. Kan het nog gekker?


Henk